บทที่ 12 มีเสน่ห์

พริมาลอบมองเสี้ยวหน้าคมสันในความมืดสลัวของโรงหนัง แต่ก็มองไม่เห็นอะไรเลยนอกจากความหล่อเหลาที่สะท้อนออกมาจนคนมองอย่างเธอต้องแสบตา

‘ผู้ชายอะไรแม้แต่อยู่ในความมืดก็ยังมีเสน่ห์ถึงเพียงนี้’

พริมาชื่นชมอคิราห์อยู่ภายในใจด้วยความลุ่มหลง ขณะลอบมองพ่อเทพบุตรสุดหล่อไม่วางตา ความเย็นชาดุจเจ้าชายน้ำแข็งไม...